Een dubbele afsluiter van de twaalfde editie van Literaturia dit jaar, nota bene op de tiende dag: het programma van Literaturia was dit jaar uitgebreid en flinker van omvang dan ooit.

Aan het begin van de avond was de vlakke vloer van de grote Ophelia-tent voor de populaire podcast De Eeuw van de Amateur, met presentator Botte Jellema en bijzitters Paulien Cornelisse en Ype Driessen. Hoe populair de podcast is, bleek aan het begin toen Bottema aan de uitverkochte zaal vroeg wie vaste luisteraar is: bijna alle vingers gingen omhoog.

Een podcast maken is doorgaans een solitaire bezigheid, vaak een zolderkamertjesproject, dus een aflevering opnemen met meer dan 200 ‘live luisteraars’ is een bijzondere gewaarwording. Cornelisse en Driessen vonden de vaart soms ‘vreselijk opgejaagd’ maar toch ging het van een leien dakje, al kon Cornelisse niet nalaten om af en toe te zeggen dat een item van vijf minuten ‘normaal gesproken twee uur duurt’.

De podcast ging over slechte cadeaus, egels, Groningen en Leeuwarden, dromen en het Amazonegebied. Grote thema’s, en toch was alles binnen anderhalf uur keurig geduid en afgerond. Je zou het de kracht van de podcasters kunnen noemen.
Binnenkort staat aflevering 104 online, met publiek uit Groningen dat zich luid en duidelijk liet horen. Hou de site van De Eeuw van de Amateur in de smiezen.

Meteen aansluitend begon aan de Leliesingel de Stripmaker des Vaderlands Margreet de Heer aan de eerste van vier zeer gevarieerde voorstellingen, die zij voor de gelegenheid had gemaakt. Er waren battles tussen strips en ‘echte boeken’ waarbij het publiek de voorkeur moest bepalen aan de hand van fragmenten.

Bijzonder druk was het bij de datingtips-voorstelling: De Heer, geflankeerd door een bevallige assistente, wees de aanwezigen door de essentie van het daten, met slimme voorbeelden en hilarische do’s en don’ts. Het publiek, dat de hitte in de Literaturia-container met glans (op het voorhoofd) doorstond, vond het prachtig. Goede reclame bovendien, want wie vrolijke gezichten naar buiten ziet komen, weet dat die erbij moet zijn. Zo werkt de Leliesingel!

Om kwart voor elf sloten we voor de laatste maal de container af. Het buitenlicht lieten we aan: we wilden nog niet echt helemaal vertrekken. Maar toch, voor nu zit het erop. Volgend jaar komen we zeker terug en daar hebben we nu al zin in. En als het net zo groots en meeslepend wordt als het dit jaar was, dan zijn we alvast dik tevreden. Tot dan, en in de tussentijd: blijf vooral lekker lezen!

Pip, Dick, Elise, Annegreet, Esmée, Edwin, Stefan en de vrijwilligers van Noorderzon

Share This

Share this post with your friends!